تبلیغات
شعر و ادبیات - ای خوش آن لحظه که من یاد تو دلدار کنـم ( غزل شماره ی 50)
شعر و ادبیات
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM

ای خوش آن لحظه که من یاد تو دلدار کنـم

بـــا تمام دل خــــود نـــام تـــو تکـرار کنــم

ذکـر نــام تـو شفا بخش دل و جان من است

ذکـــر نام تـو از این روست که بسیــار کنم

ره نــدادم بــه حرم خانه ی دل غیر تو کس

لطف کن تــا که تــو را محرم اســرار کنم

بــهْ که ایــن خانه ی دل لایق جــانان بشود

زآن سبب ســوختمش بــر تــو سزاوار کنم

عـشق و دلباختگی را نبـــود آخــر خــوش

ایـــن مسلم شـــده جان بر سر این کار کنم

 وعده دادی  بنوازی دلــم از بوسه ی ناب

تا لحــد یادی از آن وعـــده ی دیــدار کنـم

جلوه بــر کاتب عـــاشق بـکنی بـــار دگـر

هـر چه غیر از تــو بود یکسره انکار کنم





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 10 اردیبهشت 1394 :: نویسنده : علی باقری
یکشنبه 13 اردیبهشت 1394 02:17 ب.ظ
خدایا آن روز در آتش قهر تو خواهم سوخت که اعجاز ازلی و ابدیت را که به نقش ع و شین و قاف و به مفهومی ناگفتنی بر سراچه دلم جاری کرده بودی را در راه پرستش بتی همچون خود کنم..
درود ها بر شما
احسنت استاد بزرگوار
زیبا قلم رقصاندید
دست مریزاد!غزلتان فوق العاده و بی نظیربود
زیر سایه همای رحمت پاینده و برقرار باشید!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : علی باقری
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما عزیزان در مورد اشعار اینجانب چیست؟







جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
Online User